หลังจากไปเทคคอร์ส (ธรรมมะ) สั้นๆ อยู่นาน (19 วัน)
สงบ แบบ ร่าเริง...กันพอหอมปากหอมคอ
ก็ได้เวลากลับมาใช้ชีวิตอันวุ่นวายอีกครั้ง
...ไหนๆ ก็ไปบวชมา เลยเอาธรรมมะมาฝากล่ะกันครับ ของท่านพุทธทาสภิกขุ อ่านแล้วโดนใจ
พอมันโดนใจ ก็ก่อให้เกิดแรงบันดาลใจ
แต่กลับได้กลอนสี่ดันทุรัง (ดันทุรังเขียนออกมาจนจบ) มาฝาก...แม้จะไม่คมคาย แต่ก็อยากให้ได้สัมผัสกัน...
ดี OR ดื้อ [กลอนสี่ดันทุรัง]
เด็กดีไม่ดื้อ เด็กดื้อไม่ดี
เด็กดื้อถูกตี เด็กดีคนชม
แต่ใครเคยรู้ เบื้องลึกหนหลัง
เด็กดีแอบชัง เด็กดื้อในใจ
เด็กดื้อได้เดิน นอกลู่นอกทาง
ได้เจอความต่าง โลกกว้างมากมาย
เด็กดีระทม จมปลักทางเดิม
โลกช่างตื้นเขิน ส่วนเกินอยู่ไหน
อยากลองดื้อดู ให้รู้กันไป
เส้นทางเดินใหม่ ที่ได้เลือกเอง
เด็กดีลองดื้อ ใครยื้อไม่ฟัง
เพราะตั้งความหวัง ถึงฝันชิ้นใหม่
"เด็กดีแต่โง่ มันคุ้มกันมั๊ย
ขอดื้อสุดใจ แต่ยังใฝ่ดี"
edit @ 27 Mar 2008 16:22:04 by โอ๋เอง / q-..-p / OHA
โลกของเด็กดีคือโลกที่ผู้ใหญ่กำหนดใว้ โลกของเด็กดื้อคือโลกของนักผจญภัย 
