2WayMonologue

Its Raining

เรื่อง:ChillinA [http://spaces.msn.com/members/chillin-a]

ภาพประกอบเรื่อง :โอ๋เอง[http://ebolaknot.exteen.com/]

หน้าฝนใครไม่ชอบยกมือขึ้น ฤดูฝนใครไม่บ่นยก...ขึ้น

ถ้าลองตั้งคำถามแบบนี้ เชื่อว่ามีไม่ถึงครึ่ง ที่จะนั่งนิ่ง เก็บอวัยวะทั้งมือและส่วนอื่นไว้แนบลำตัว เพราะหน้าฝนใครก็บ่นทั้งนั้นแหล่ะ ฝนตกเฉอะแฉะ เปียกเลอะเทอะ บางทีแต่งตัวตั้งผมมาดิบดี เจอฝนซัดเข้าที เสียสารรูปหมด ไหนจะเป็นหวัดกันงอมแงม พาลหงุดหงิดงุงิ ไม่อยากนัดเจอใคร เพราะไปลำบาก กว่าจะฝ่าจราจรที่เป็นจลาจล ไหนน้ำจะท่วม บางคนเจอน้ำท่วมทั้งบนถนน บนดวงตา และในหัวใจ นัยว่าเจิ่งนองไปด้วย(น้ำ)คำบอกลาของใครบางคนซ้ำเข้าไปด้วย

หน้าฝนใครไม่ชอบยกมือขึ้น

เด็กหญิงมาลี : (ยกสุดมือ) ออกไปเล่นกะลูกแมวเหมียวข้างนอกมะได้อ่ะ

เด็กชายเมาคลี : มะเห็นจะแยกออกเยย ว่าฝนตกปรอย ๆ ต่างกันตรงไหน กะฝนตกพรำ ๆ ครูก็ชอบถาม ปวดหัว

เด็กหญิงวันดี : แม่มะให้ชี้สายรุ้ง เดี๋ยวนิ้วกุด

เด็กชายวันเฉลิม : ง่ะ! พ่อบอกให้งดเหล้าเข้าพรรษา ...

ที่จริงในความไม่ชอบฤดูฝน แต่หลาย ๆ เหตุผล ก็ดูเป็นการโยนความผิดอันบริสุทธิ์ ให้ฝนมากเกินไปหน่อย

เวลาฝนตก ยังมีเหตุผลอีกตั้งหลายข้อ ที่ทำให้ช่วงเวลาตอนนั้น กลายเป็นช่วงเวลาที่มีค่า

ฝนตก อากาศดี เราจะนอนสบายจนไม่อยากลุกจากเตียง

ฝนตก เพลงก็ฟังเพราะไปหมด อินไปหมด โดนไป

ฝนตก เรามีร่มกาง เดินผ่านเห็นใครไม่มีร่มวิ่งตากฝน ก็อยากชวนมาเข้าร่มด้วย

ฝนตก มองผ่านกระจกรถ เราจะเห็นภาพชีวิตที่มีม่านฝนมาบังข้างหน้า ให้ความรู้สึกไปอีกแบบ

ฝนตก ทำให้เกิดอารมณ์อ่อนไหว และมักดึงเราหวนกลับสู่เรื่องราวในความทรงจำอีกครั้ง

ฝนตก อากาศหม่นมัว คนก็พลอยเหงา แต่เหงา ๆ ก็ดี ทำให้เราได้เอาความรู้สึก คิดถึง ออกมาใช้

ลองคิดดูสิว่า ฝนตก กลายเป็นช่วงเวลามีค่าของคุณได้อย่างไรอีกบ้าง?

และด้วยความปรารถนาดีของเด็กหญิงมาลี

เป็นหวัด อย่าลืมทา วิคส์ วาโปรับ ที่หน้าอก หลัง และคอ!



โอ๋เอง
View full profile